fbpx

Przy wszelkich budowlach, a szczególniéy przy wyrabianiu tarcic, zwracać potrzeba uwagę na następuiące przestrogi.

1. Aby drzewo spuszczać w przyzwoitéy porze roku, to iest, kiedy soki w ziemię przeszły, iako to w późnéy iesienii i w zimie, a nie wtedy, kiedy one są w pniu czyli w górze, iak zwykle w lecie i na wiosnę bywa.

2. Ażeby drzewa nie ścinać na pełni lecz około nowiu księżyca, nie iest bowiem żadnym przesądem, lecz długich doświadczeń owocem to postrzeżenie, że w pełni księżyca iest iaweś burzenie się soków roślinnych. Przeszkadzaiąc zatém takowemu przez ścinanie, drzewo takie, równie iak na wiosnę spuszczone, prędsze mu gnieiu podpada.

3. Co do roboty tarcic, powinni tracze, czyli przełożeni nad tartakami pilną zwracać uwagę na tak nazwany (Waldris) leśną kresę czyli pęknięcie, które się na każdym pniu na sztorcowym iego końcu, zaraz po przywiezieniu z lasu widzieć daie. Zakładaiąc przeto piłę do robienia tarcic, trzeba przerznięcia czyli sznity tak kierować, aby wzdłuż leśnéy kresy czyli w równoległym z nią kierunku przechodziły. Gdyby albowiem takowe szły, w poprzecznéy czyli przecinaiącéy się linii ztą leśną kresą w tedyby tarcice nieustannie pękały.

W suszenia tarcic iest także ważne i na doświadczeniu oparte postrzeżenie, że tarcice należy iedne od odrugich odosobniać i przekładać, i że ieżeli takowe stoiący czyli sztorcowo o iaką budowlę oparte, na słońce są wystawione, wtedy ie tak koniecznie ustawiać potrzeba, iak drzewo w lesie rosło, inaczey bowiem nie tylko że późniey wysychaią, ale się nawet paczą i kręcą.

Źrudło:
„Piast” czyli pamiętnik technologiczny
Tom 1 – 1829 rok
Strona 129
XLII – Uwagi ażeby tarcice nie pękały oraz przestrogi w ich suszeniu. H. H. Z.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *